Nieuwe derby, nieuwe nederlaag
Schizofrenie in het voetbal, is dat een wetenschappelijk vaststelbare aandoening? Of hoe moeten we het anders uitleggen als we over twee maanden terugblikken op deze competitie? Voor nieuwjaar keken we vol bewondering naar een geoliede machine die de overwinningen aan mekaar reeg met energiek en verzorgd voetbal, terwijl de laatste weken niets meer lijkt te lukken. Ook tegen Racing Hades liep het gisteravond weer mis voor KBVV, al had het – eens te meer – anders kunnen lopen.
Onze jongens begonnen zoals steeds geestdrifig aan de partij, met al snel enkele kansjes. Helaas, bij de eerste noemanswaardige aanval van de bezoekers was het alweer prijs (0-1) en waren we opnieuw op achtervolgen aangewezen. Dat leverde meteen succes op, met de gelijkmaker van Laurens Vermijl (1-1), maar met een defensie die tegenwoordig lekt als een zeef stonden we aan de rust met een 1-3 achterstand in een onmogelijke positie.
Het dient wel gezegd: dit Bocholt VV geeft niet op, ondanks alle tegenslagen. Vlak na de rust joeg Liam Bollen – sterke wedstrijd – met de aansluitingstreffer de vlam weer in de pan (2-3). Alles leek weer mogelijk, er kwamen kansen, maar toen achterin opnieuw werd geklungeld, strafte lepe vos Christophe Bertjens (ex-KBVV) dit met een tweede treffer genadeloos af (2-4). Nog was het niet gedaan in deze rollercoaster van een derby: een mooi uitgespeelde aanval werd door Jeffe Landuyt netjes in het hoekje gelegd (3-4) en in het Bocholter alles-of-niets offensief had de ultieme gelijkmaker zomaar gekund. U weet hoe het is afgelopen…
Laat uit dit summiere verslag duidelijk zijn dat we gisteren niet naar een zielloze vertoning hebben zitten kijken. Deze ploeg is niet dood, maar moet dringend de individuele fouten gaan beperken. Volgende week alweer een nieuwe kans!
Dat het gisteravond ondanks de nederlaag tegen Hades toch weer een gezellige boel was in de Axor Arena, was te danken aan KBVV B, dat een 0-2 achterstand tegen Opoeteren nog omdraaide in een felbevochten 3-2 zege, met doelpunten van Tijn Vandebeek en Laurens Broekx (2). Als je ze wil zien, schijnt bij Bocholt VV altijd wel ergens de zon!
