Einde eindronde
Nee, nee, weer niet gelukt vandaag.
Na een lang seizoen met twee gezichten mochten onze jongens vandaag proberen de trouwe supporters – ze waren behoorlijk talrijk – met een goed gevoel de zomer in te sturen. En of ze het hebben geprobeerd, maar in ruim negentig minuten voetbal in de eindrondewedstrijd tegen Zulte Waregem B zagen we toch weer dezelfde tekortkomingen die ons de laatste maanden al te vaak parten hebben gespeeld.
De wedstrijd kon niet slechter beginnen, want een snedige aanval leverde een eenvoudig doelpunt op voor de bezoekers (0-1), nog voor alle toeschouwers plaats hadden genomen op de tribune. Geen nood: onze jongens lieten de moed niet zakken, knokten zich terug in de wedstrijd en creëerden gevaar, om nog voor het halfuur door Laurens Vermijl te worden beloond: 1-1 was meteen de stand bij de rust.
Dat beloofde voor de tweede helft, al was KBVV aanvankelijk voorzichtiger en kregen de bezoekers het initiatief, hetgeen niet zonder risico was: zo zagen we Robin Daniëls een paar flinke tussenkomsten uit zijn mouw schudden.
Toen Gaby Carvalho de 2-1 binnenknalde, leek het zwaarste werk gedaan. De bezoekers toonden zich echter van hun taaiste kant, en hingen de bordjes al snel weer in evenwicht (2-2). Toen een bezoekende verdediger Laurens Vermijl op foutieve wijze de vrije baan richting doel weigerde, moesten de bezoekers met tien verder. Dat zag er dan weer even heel goed uit, temeer omdat Toon Lenaerts net de paal viseerde, en dus net niet voor de doodsteek zorgde.
Al bij al slaagden onze jongens er op geen enkel moment in echt voordeel te halen uit het numerieke overwicht. Toen uitblinker Van Keymolen tien minuten voor tijd de 2-3 aantekende, was de veerkracht in onze rangen weg en zagen we een bitter einde gebreid aan een seizoen dat tot einde januari zo veelbelovend was geweest.
Toch nog even terugkomen op de eerste zinnen: dezelfde tekortkomingen? Jawel, wie heeft er immers een sluitende verklaring voor? Onze jongens deden in de eerste twee periodekampioenschappen alles goed en kregen in periode 3 niets meer klaar, en dat met dezelfde spelers (sterker nog: met twee aanvallende versterkingen) en dezelfde technische staf. We gaven zo goed als niks weg en waren voorin hyperefficiënt, en dat was plots gedaan: het was het verhaal van de derde periode, en helaas ook dat van vandaag.
Laat het echter niet aan uw hart komen, het glas was dit seizoen net zo goed halfleeg als het halfvol was. Bocholt VV zal ook volgend seizoen aan de start staan, en we hopen van u hetzelfde. Tot binnenkort!
