Drie gouden punten!

Een verplaatsing naar de nummer laatst in de rangschikking is altijd tricky, zo ook vanmiddag in Berg en Dal. De lokale grasmat was zompig en er leek een maaibeurtje te zijn overgeslagen, zodat vlot combinatiespel zo goed als uitgesloten was. Daarnaast was er natuurlijk de verbetenheid bij de thuisploeg, die in Bocholt VV een prooi zag om drie geruststellende punten thuis te houden.

De eerste helft in Meerhout deed ons denken aan de wedstrijd van vorige week: licht overwicht voor KBVV, enkele mogelijkheden voor de tegenstander maar toch ook voor ons, en 0-0 aan de rust.

Na de pauze brak de wedstrijd open, helaas aan de – voor ons – verkeerde kant. Een lokale aanvaller draaide zich behendig vrij en werkte netjes af: 1-0. Voor de thuisploeg meteen het sein om de loopgraven in te duiken, en de voorsprong koste wat kost te verdedigen. Een kwartier lang leek dat te gaan lukken, maar de geduldige opbouw van onze jongens werd in minuut 66 beloond door Gabriel Carvalho (1-1), spits van dienst die voor het eerst dit seizoen aan de aftrap was verschenen. En of Gabi zijn verdienste had vanmiddag: hij woog op de verdediging en deed finaal nog een grotere duit in het zakje.

Want inderdaad, toen iedereen zich had verzoend met het gelijkspel en met het ingaan van de extra tijd stilaan richting kantine trok, was Carvalho daar opnieuw om een tweede keer toe te slaan (1-2). Onverhoopt maar zeker niet onverdiend, na een wedstrijd met zoveel balbezit, en de euforie in het bezoekende kamp was dan ook navenant. Wat is er immers mooier dan winnen wanneer je het niet meer verwacht?

Een tweede overwinning in drie wedstrijden, daarmee kunnen we niet anders dan supertevreden zijn. We moeten graven in ons geheugen om ons nog zo’n competitiestart te herinneren, en dat is volledig de verdienste van Aziz Moutawakil en zijn spelers en staf.

Volgende week komt Berchem naar de Axor Arena, dan proberen we opnieuw te winnen. Proficiat Bocholt VV!

(afbeelding Sportactua.be, waarvoor dank)