Het was met een gevoel van ontgoocheling dat we gisteravond de Axor Arena verlieten. De absolute topper van deze speeldag bracht leider SK Londerzeel naar Bocholt en er was een warm onthaal beloofd. Dat kwam er ook, maar helaas: na negentig minuten strijd stond een kurkdroge 0-2 op het scorebord.

Onze jongens begonnen zoals we het intussen gewend zijn geraakt. Met veel beweging en druk op de bal maakten ze het de leider moeilijk, en dan komt het er natuurlijk op aan kansen te creëren. Dat lukte, tot tweemaal toe zelfs, maar eerst Laurens Vermijl en vervolgens Liam Bollen wisten een opgelegde mogelijkheid niet te verzilveren. Energieke Liam was ook nog eens dicht bij een wereldgoal, maar de bal viel (net) niet in doel. Voetbal heeft natuurlijk zijn eigen, ijzeren wetten: wie de kansen niet benut…

SK Londerzeel wachtte geduldig tot de storm luwde en zette een sterke organisatie neer. Gaandeweg kwamen de bezoekers opzetten, en kort voor de rust scoorden ze op wat men dan noemt het ideale moment (0-1). Toch een tik voor onze jongens, met ook nog eens Marnick Vermijl die vroegtijdig naar de kant moest – een serieuze aderlating, temeer omdat Toon Lenaerts geschorst moest toekijken.

Na de pauze toch weer KBVV, maar jammer genoeg werden ook nu de kansen de nek omgewrongen. De aanvalsgolven werden zeldzamer, het ging steeds meer met de moed der wanhoop. De uitgekookte bezoekers roken hun kans en deden de wedstrijd een kwartier voor tijd helemaal op slot: 0-2, verdorie toch.

Alles leek te kloppen gisteravond, maar dan moet je de kansen natuurlijk wel afmaken. Laten we dat dan volgende week in Boom maar beter proberen te doen. We verloren tegen Londerzeel een veldslag, maar de oorlog is nog niet voorbij.