Kopje onder in Rotselaar

Er zijn van die dagen… Het kan meezitten, dan valt de bal net goed en is voetbal het simpelste spel dat er bestaat. Maar er zijn natuurlijk andere dagen, waarop alles lijkt tegen te zitten en je tot overmaat van ramp ook nog eens de ene speler na de andere ziet uitvallen met blessures.

Helaas, in dat sukkelstraatje zitten onze jongens. De omstandigheden waren niet leuk, gisteravond in Rotselaar: een klein veld, slecht kunstgras en een tegenstander die er met de botte bijl tegenaan ging, daarbij nauwelijks gehinderd door de scheidsrechter. Toch was de start veelbelovend en dus kon Lorenzo Noviello de verdiende 0-1 scoren. So far so good, maar toen waren we Deniz Arabaci al kwijt door een blessure. Rotselaar ging er zoals gezegd hard tegenaan, met duels op en over het randje, en de partij kantelde: 1-1, 2-1, dat ging al te makkelijk. Zo gingen we de rust in met een achterstand, terwijl intussen ook Kahil Al Hous al noodgedwongen was gewisseld.

Toch gingen onze jongens ook in de tweede helft goed van start, en zorgde Simon Loshi voor 2-2. Opnieuw kantelde de partij echter, met een thuisploeg die veel grinta toonde en na 3-2 de wedstrijd op de counter helemaal doodkneep (4-2). Er restte onze jongens niets anders dan ontgoocheld afdruipen en (opnieuw) de blessurewonden likken, want ja hoor: met Lars Neyens was er in de tweede helft nog een derde pion gekwetst uitgevallen.

De spoeling wordt zo wel erg dun, zeker achterin. Met intussen acht (!) spelers in de ziekenboeg zal het de komende weken puzzelen worden. Toch willen we ook de lichtpuntjes blijven zien: nieuwkomers Wassim Elasri en Christopher Kikuni tonen zich aanwinsten en de ingevallen belofte Ibe Evens trok goed zijn streng.

Zo werken we met goede moed verder, op naar volgende week, thuis tegen Racing Mechelen!